Náttfari

Á nokkrum stöðum í Kolbeinsdal, skammt framan við gangnamannahúsið á Fjalli, höfðu grjótskriður fallið á veginn og hreinsuðum við það mesta í burtu.

Horft fram Heljardal.

Horft fram Kolbeinsdal þar sem hann hefur beygt til hásuðurs. Ingjaldshnjúkur (1182m) vinstra megin, Austurdalur og Vesturdalur framundan. Þá aðskilur Tungnahryggur (1062m) en í botn dalanna fellur Tungnahryggsjökull. Á myndinni sést einnig göngubrú yfir Kolku þar sem hún rennur um þröngt gil.

Ef glöggt er gáð má sjá foss falla fram af gilbrúninni.

Á þessum stað brotnaði öxull í stýrissnekkjunni þegar við ókum til baka. Ekki var um nein átök að ræða heldur var hann bara gamall og þreyttur og vildi sennilega láta af störfum á sem eftirminnilegastan hátt.

Hingað og ekki lengra.

Horft norður Kolbeinsdal.

Almenningsháls liggur milli fjallanna Ármannsfells og Elliða, fyrir botni Víðinesdals. Yfir hann er mögulegt að fara úr Kolbeinsdal heim að Hólum og ákváðum við að fara þá leiðina eftir að vera orðnir strandaglópar, aðallega til að komast sem fyrst í símasamband. Kolbeinsdalur á þessum slóðum er um 300 mys en Almenningsháls er um 650 mys; því er þetta um 350 metra hækkun, í meðallagi brött og miklir harðfennisflákar þegar ofar dró.

Við höfðum okkur upp á hálsinn, þar skall hins vegar á hríðarél og skyggni var lítið.

Þó að skyggni væri lítið var samt símasamband uppi á hálsinum og strax var hringt eftir varahlutum og aðstoð.

Veðrið orðið prýðisgott og við farnir að sjá niður í Hjaltadal. Leiðin var um 12-13 kílómetrar og gengum við hana á fjórum tímum sem verður bara að teljast nokkuð gott miðað við aðstæður.

“Björgunarsveitin” mætt frá Akureyri.

Gísli og Addi aðmöndla með öxulinn.

Á enda gula armsins má sjá neðri stubb brotna öxulsins, en fyrir miðri mynd gægist nýi öxullinn niður, gífurlega spenntur fyrir átökum og ævintýrum í komandi framtíð.